संध्याकाळ.....

Gayatri S Muley
अवचीत अवेळी
आयुष्याची संध्याकाळ उभी दारात
आणि दिवस एखाद्या नववधु सारखा चोरटा होतो
मनाच्या कानाकोप-यात दाटलेला संधीप्रकाश
आणि असतात कधी विझलेल्या स्वप्नांच्या तेजाळलेल्या ज्योती.
अंतर्मनात गुंजणारा एक नाद
आणि दुरदेशी गेलेली स्वप्ने
परत परत उतरतात पापणीच्या पन्हाळीला
आणि ओघळतात नकळत एका अनोळखी क्षणाला
कुठे एक वस्त्र काही जुनकट धाग्यांच तरी अवीट
आणि कुठे फाटलेला तरी जरतारी पदर
कुठे सांधलेले मन...आणि कुठे पोरके कोपरे
सजवत असतात परके देव्हारे
एखाद्या
अवचीत...अवेळी आयुष्याच्या संध्याकाळी...
गायत्री.
October 16, 2014