वळीव सर.

खूप दुष्काळ सोसल्या नंतर.........
एक अवचीत वळीव सर
ना खोल भिजवते
ना आत झिरपते
तरीही कुठेतरी
धरेच्या अंतरंगी
एक कोवळे बिज जपलेले
आठवणीच्या पालापाचोळ्याचे खत
आणि आपसुक अंकुर वर येऊ लागतात .....
कित्येक पावसाळे कोरडेच गेलेले
बिजांकुर आवरणात झाकलेले
एक कुठलेसे अभेद्य कवच
.....
कश्यालाच न जुमानता...
पालवी बाहेर डोकावते
वळीव असला ........
तरी तो तिचा पाऊस असतो
...ती कुठवर फोफावणार...
ना त्या दुष्काळाला माहीती असत...
ना त्या वळीवाला
अवखळ वेलीचे बिज असावे बहुदा
विळखा घालायला आतुरलेले
इतक्या वर्षांच्या दुष्काळाशी
वृक्षाला काही घेण देण का नव्हते ??
भेगाळल्या भुई मधे
मुरत गेलेला तो वळीव पाऊस
धरेच्या तप्त रंध्राना
ना खोल भिजवतो
ना आत झिरपतो


............गायत्री

December 21, 2014