जाग

Gayatri S Muley
रात्रीच्या शेवटच्या प्रहरा पर्यंत
एकमेकात जागे राहू
मग आपच जाग येते एका जागलेल्या स्वप्नासोबत
कल्पांताला अंत असुच नये
जसा क्षितिजाला नसतो
आणि श्वास येऊ देत...तुझे माझ्यात
माझे स्पंदने विरू दे तुझ्यात
कधीच्या काही खुणा
गाभा-यात जपून ठेवलेल्या.
अर्पण करते वेळी
आत कुठेतरी
सल असतो निर्माल्याला
तू उचलून घे .न दे त्या सरकत्या प्रहराला
एकेक कळी उमलून येताना
तिच्या दवात भिजल्या पाकळीला
आज जुळल्या का तारा नी साधला सूर
असे कुठे नव्हते काहीच कधी दूर
आत आत झुलणारी स्वप्ने
तुझी तुझ्या पाशी
माझी माझ्या कडे
एक निसटता सूर्यकिरण
आणि एक देखणी त्रुप्तता.
स्वप्नवेल्हाळ पहाट
तुझ्यामाझ्यात उरलेली
...
गायत्री.....
June 25, 2014