भिकारडी

भेट्णारच होतो आपण
एखाद्या निवांत क्षणी
अश्याच एका वळणावर
जिथे पुन: फाटे फुटणार
असंख्य .....
तू.....स्वप्न घेऊन आलास
आणि माझ्याकडे झोळी
कायम दानात हवे असलेले स्वप्न तुझाकड
े
आणि आयुष्याच्या लक्तरांची झोळी माझ्याकडे
तू........खूप उंचावर
आणि भेटत होता तुकड्या मध्दे
मी वेचले चांदणे
आणि शब्दांचे नक्षत्र सडे
...पसरवलेल्या माझ्या रिक्त झोळीत
पडत होते असंख्य क्षण
आणि काही आठवणी सुगंधी
मी अगदी ओथंबुन....ओतप्रोत भारावलेली
स्व्त:च्या अवघ्या अस्तित्वाची ओंजळ भरून घेतली
आता रीती करायची
गाभार्यातल्या देवासमोर
आणि ह्या डोळ्यातील निरांजनी
त्रुप्त त्रुप्त ..शांत तेवत ठेवायची होती
..."फक्त तुझ्यासाठी"....
तू ये ई पर्यंत एका मिणमिण प्रकाश रेषेनी का होइना
सगळा अंधार संपत होता रे
माझ हे जग नव्हतच न अनिर्बंध ओढीच
तूच सांग काय करू आता या वेडाच
आता.......
तुझ्या फाट्याला हमरस्ता मिळाला
मी...सैरभैर...पालापाचोळा भिरकावल्यागत
वावटळीत थरथरणारी वात सावरत
""निघालास पुढे.?..नेहमीप्रमाणेच?""
माझा आर्त आवाजात टाहो
आणि तुला कानोसा स्वर्गीय संगीताचा
........मीच वेडी
माझा मिणमिण अंधार
कुठे स्वप्ननगरीत असतो का रे
तू निघाला पुन: हात सोडुन
आणि मी उभी झोळी घेउन
काहीतरी क्षण मिळतील
तुझ्या नसण्यात ....तुझे असणारे
तू दिलेस शब्द
....."भिक्कारडी".......
आता पुरतील आयुष्यभर
झोळी भरली रे....कायमची
आता
तिथेच लक्तरे ...त्या लक्तरांची
वेशीवर
आणि आस डोळ्यात
स्वप्नांची.
जन्मभर.....
सौ...गायत्री मुळे.
February 7, 2014