अस्तीत्वाचे देणे

तुझ्या माझ्या भेटीचा
चुकुन सुध्धा कधी
सुगंधाच नाते ठेवलेच नव्हते

कारण माहिती होत तुझ जाण
आणि हे आठवणिंचे येण

निमित्य कशाला आठवणीना सुगंधाच
कधी कुंपण घातल होत चिरेबंदी
आता छप्परच गळके निघाले
त्यात काय चुकल वळिवाच

हे होणार ; एकटेपण मागे उरणार
महिती होत सगळ ठरलेलच
तरिही कस टाळु शकणार
नकळत सरकणे
पायाखालच्या जमिनीच

पूर्ण व्यापुन उरायच नव्हतच
पण तेही दार बंद करुन घेतलस
दिलेल्या छोट्याश्या कोपर्याच

आताशा धडका बसतात दोन्हीकडुन
मनाच्या आतुन बाहेरुन
पण देण कस चुकवु स्वत:च्या अस्तित्वाच.

सौ.गायत्री मुळे.......
January 5, 2014