सागर-सरीता....

Gayatri S Muley

.....तुझ्याचमुळे......

तू अमाप सागर
मी नुसती ओहोळ
अनिर्बंध ओढ घेवून उरात
निघाली धावत तुझ्याकडे
होऊन सरिता
तू आहे तिथेच आहे
मलाच अनावर वेग , आवेग
सगळं तोडत मोडत निघणारा
तू तिथेच स्तब्ध
तरी भरती ओहोटीच्या उभारीच सुख आणि माघारीच्या वेदना तुला पण कळतात
पोर्णिमा तर म्झ्यापण रात्रीनं असते
पण तुला भारती आणि मला फक्त ओढ असते
ओहोटीला तू माघारतो...पण
मला नाकारता येत नाही माझ तुझ्याकडे येण
मला फक्त धावणेच माहिती
एकाच ध्येयात , तुझ्यापर्यंत यायच्या
तुझ्या उरत साचलेला दुनियाभाराचा खारटपणा
माझी धावण्याची गोडी तुला कळेल का रे?
का फक्त मीलनोत्सुक आहेस????
तुझा अमर्याद , अथांग पसारा
माझा इवला जीव
कुठेही सामावेल तुझ्यात
तुला समजणार पण नाही
तुझ्यातच विरेल तुझा खारटपणा घेऊन
मनाच्या संवादाला दोन जण कुठे हवे?
एक सांगणारे आणि तेच असावे ऐकणारे
आता.....
तुझ्यासोबत भरतीला उंचावेल
ओहोटीला माघारेल
पण मी कुठे असेल
समर्पित
की
विसर्जित....
काढला तर अर्थ
म्हंटले तर नुसते शब्द
नाहीतर केवळ आर्त
अस्तित्व संपवणारे
संपणे आहेच न शेवटी
समर्पण असो वा विसर्जन
माझ्या लेखी सोहोलाच
अंगभर उठलेल्या रोमांचांचा
अनावर उर्मीचा
तू समजू न शकलेल्या ओढीचा
मग काय....
तू तिथेच आहेस
आणि मी तुझ्यात समर्पित

...........गायत्री

July 26, 2013