माझ्या कविता.

Gayatri S Muley
त्या माझ्या सा-या कविता.
त्या माझ्या सा-या कविता
माझ्या मागे रेंगाळतात स्वयंपाक घरात
आणि रुंजी घालतात
शब्दात बांधून घ्यायला
मग मी गोळा करते जपून ठेवलेले शब्द.
"रुतू येत होते रुतू जात होते."
मनाने मी तिथेच गुंतलेली रहाते
आता शब्द रुंजी घालतात
कवडसे देते मी तिला (कवीतेला)
खेळायला.
मी बागेत जाते
प्राजक्ता पासून रातराणी पर्यंत सगळे सुगंध गोळा करते.
कवीतेच्या कुपीत भरते.
समुद्रावरून भरती ओहोटीच्या लाटा खेचते
कविता त्यात नाहून निघते
संध्याकाळचा सगळा कातर वारा
भरून घेते आपल्या काजळात
मी रात्री चांदण्यानी तिची ओटी भरते.
नक्षत्रांचे सडे घालते
चंद्राच दान देते
किर्र रात्री काजवे देते प्रकाशासाठी .
तिला व्रुत्त देते ..मात्रेत बांधते
ती खुष नसते.
तिला मुक्त सोडून देऊन
मग मी तिला तुझ्या पायाशी वाकवते
आशिर्वादासाठी
तू कधीतरी म्हंटलेल.
"तू ह्रुदयस्थ...पायाशी नाहीस"
मी तिथे वाकून पहाते
सगळे गंज लागलेले कड्या कुलूपे आणि दार बंद
हिरमुसलेली कवीता घेऊन मी परतते.
माझ्या स्वयंपाकघरात
कवीतेचा नवीन हट्ट पुरवायला.
त्या माझ्या सा-या कविता रुंजी घालतात
माझ्याभोवती
....सौ.गायत्री मुळे ...
May 30, 2014