रे...मना....

..रे...मना.....
काहीच नसते कारण..
अस्वस्थ तरी एक क्षण
रे मना नको आठवण

परतूनी तिच हुरहूर
नको पुन:थबकणे
चाहूल ती पुन:
रे मना खेळ जीवघेणा
आणि उठते काहूर

पुन: उठले वादळ
वेळीच घे वळण
रे मना हो सावध
आत आत थरथर.

घे झिडकारूनी स्वत:ला
आणि सोड साथ एकदा
रे मना टाळू कसा मी
आताआतला तुझा वावर

घे सगळे बांधून
नेता येईल तितके
रे मना दे ऊन जा तू
आठवणींचा अहेर.

तुझेच होते विसकटणे.
आपलेच आपल्यात.
रे मना नको प्रत्यारोप
तुझे तुच सावर

उधळला जसा पाचोळा
वावटळीत आपसूक
रे मना नको गुंतू.
कुठे थांबेल भिरभीर

कधी लांबल्या सावल्या
उतरणीला लागले
रे मना ही सांज झाली
जीव उगा का कातर.

सौ.गायत्री मुळे.

March 28, 2014