लज्जा रक्षण

Gayatri S Muley

.धाव रे क्रुष्ण सख्या
करी रक्षण माझे
माजला हा दु:शासन
फेडी वस्त्र माझे.

ये रे घनश्यामा
पांडव नि:शस्त्र जाहले
दीन आर्त माझे
कौरव सभेत विरले

भिष्म द्रोण क्रुपाचार्य
घेती मिटुनी स्वनेत्र
गांडीव टाकुन बसला.
हत:बल हा पार्थ

धर्मराज भीम नकुल सहदेव
खालमानी गलितगात्र
करिती वल्गना आणि प्रतिध्न्या
नसे पुरुषार्थ फक्त सुडार्थे.

करु कुणाचा धावा तुझविण
असशी कुठे तु हे नीलवर्ण
फेडितो नजरेनीच वस्त्र
सूतपुत्र राधेय कर्ण

धाव धाव रे नंद्नंदन
हाहाकार करी दुर्योधन
अंध मात पिताही लज्जित.
ऐकती शांते माझे रुदन

धावत येरे
रुक्मिणी रमणा
ये क्रुष्णेच्या
लज्जारक्षणा

धावत आला देवकी सूत
अखण्ड वस्त्रे द्रौपदीस पुरवीत
कौरव सभा स्तब्ध स्तिमीत
द्रौपदी समीप असे राधारमण
.
अरे सख्या कुठे तु होता
अपमानीत मी तुझ हाकारता
का तु जाउन बसला दूर
का न ऐकली ही अर्तता

अग समीप तुझ्या मी होतो सखे
तु हाकारसी आप्ताना दीनपणे
सांग कसा येउ मी धाऊन
तुच विसरलीस माझे असणे

जिथे जिथे असे हाक मनाची
असतो तिथे मी त्याच क्षणी
गरज फक्त भावनांची
वाट पहातो फक्त हाकेची....
.............
सौ गायत्री मुळे
January 23, 2014