तू.मी,ही,ती

तू ...मी ..ती ही.
प्रत्येकजण ..
.एकाच ..वळणावर वळणार्या...
एक आसुसलेल .तरी शांत
अस्तीत्व घेऊन मिरवणार्या
एकेक शृंखला ...सोनेरी....सोन्याची
चौकटींची मांडणी
खिडक्या तेवढ्या तुझ्या माझ्या घराला
आणि एक तुकडा आकाशाचा
त्यातून डोकावणारा आपल्या वाटेला
चिरेबंदी भिंतीना दरवाजे नाहीत
कुलूपे आहेत पण कड्या कोयंडे नाहीत
धरू पहाशील आकाश कवेत?
निखार्यानी भरेल ओटी पदरात
.पावलांवर नक्षी मेंदीची

हाताला सवय कांकणांची
भाळावर मिरव चंद्र भला मोठा
पाऊस येईल मोठा..कारण तुझा पैसा खोटा
तू .मी ही ती...
एकाच परीघातील नाती
ना तुला ना मला ना हिला ना तिला
सुटल्या जगाच्या रिती
ठेव जपून एक अस्तीत्व अनाघ्रात
फोफावू दे तुझी तुळस
बदलव मनाची माती
आकाश तुझे मुठीतले घे कवेत त्या गजांमधून
 उरू दे मुळाशी
बेगड्या शृंखलांची नाती
...गायत्री....