Monday, June 22, 2015

स्वप्न ...मनातले.

स्वप्न..मनातले
...
बसल्या बसल्या खुर्चितच
अवघडुन ती झोपलेली
चाहुल लागताच माझी
खडबडुन जागी झाली

अहो..किती वेळ केला
चला आता जेवायला
आठ्वुन मघाच भांडण
ताव अजुनच चढला

तुझ जेवण झाल का
मानभावी प्रश्न केला
तुमच्या आधी कधी जेवली
आठवुन सांगा मला

रागारागात बाहेर जाउन
मित्रांसोबत नाश्ता केला
कस सांगु भुक नाही
प्रश्न पडला त्याला

आवाज देउन बघा
जाग येते का पोराला
बाबा आले की उठव म्हणे
मार्कलीस्ट दाखवायची तुम्हाला

वाट पाहुन थकलेला
चेहरा एवढासा हिरमुसलेला
पाणी डोळ्याच्या कडेला
निजलेला माझा चिमुकला

पटकन गेलो त्याच्याजवळ
केसातुन हात फिरवला
समजेल न समजेलस
तो हळुच उसासला

मघा उगाच केला
विनाकारणच कल्ला
पाहुन दोघांचे चेहरे
जीव आतच गलबलला

चला आता पटकन
बसु आपण जेवायला
एक ताट उचलुन मी
नेउन लावल फळीला

मला पण भुक नाही
जर जेवायच नाही तुम्हाला
हुंदका गळ्यात अडकला
पाणी अडल पापणीला

अग वेडे अस नाही
वाढ एकाच ताटात
भरवु घास एकमेकाना
मी तुला न तु मला

घळघळ धारा डोळ्याला
अन ती लागली मुसमुसायला
जवळ घेउन पुसले डोळे
केसातुन हात फिरवला

बाजुला होत पटकन
चोरट्या नजरेनी पहात पोराला
"काहीतरीच काय तुमच"
चला पटकन जेवायला

बळेबळे जेवलो मी
तरी ती त्रुप्त झाली
मागचा पसरा आवरुन
वाढुन घेतली आपली ताटली

पहिलाच घास घेतला
घशाखाली उतरेना
मीठ नाही अजिबात
सांगितले का नाही मला

तुझ्या डोळ्यातले पाणी
सांडल सगळ भाजीत
मीठाची गरज सम्पली
खुप रुचकर लागली

दिवसभराच विसरुन भांडण
दोघ पण हसली
एकनेकांच्या प्रेमावर
पुन: एकदा विश्वासली.

सौ.गायत्री मुळे


October 5, 2013 at 7:18pm ·

No comments:

Post a Comment